achieran / sof sof [eindelijk] !

Blog

donderdag 17 april 2014 WEBLOG 5, 24 maart 2014 Hèhè, eindelijk zitten we dan in Jeruzalem! ‘Sop sop’ was trouwens een betere titel geweest voor deze blog, want het regende de eerste dagen pijpenstelen. Verschillende mensen waren ons dankbaar dat we regen meebrachten uit Nederland. Het was hier namelijk erg droog geweest de afgelopen maanden. Wijzelf waren iets minder blij; we sjouwden heel wat af om allerlei administratieve zaken te regelen (huis, bank, werkvisum) en liepen te kleumen in onze zomerjackjes bij 10°C. Onze dikke winterjassen hadden we natuurlijk thuisgelaten vanwege veel te warm in Nederland het weekend van vertrek… Gelukkig zijn we intussen aardig geacclimatiseerd, omdat het buiten opgewarmd is tot 20-25 graden.

koptekst%20levant.jpg

WeRkom!

Over acclimatiseren gesproken: we hadden ons voorgenomen om de eerste week rustig aan te doen met de kinderen, maar dat is bij een mooi voornemen gebleven. Maandagavond laat kwamen we aan, dinsdagmiddag zaten we bij de Redeemer Church voor een eerste gesprek met onze lokale baas, Propst Wolfgang Schmidt, en ’s avonds stond Ilja handen te schudden met de directeur van het Bethlehem Bible College op een conferentie van Palestijnse christenen. De Propst trok meteen zijn agenda om een flink aantal vergaderafspraken met Marleen in te plannen, Ilja kwam er genadiger vanaf, omdat de BBC-directeur het te druk had met de honderden buitenlandse gasten. Een van hen bleek een oud-docent uit onze Engelse periode te zijn. Hij is een Messias-belijdende jood en vindt het ongelofelijk confronterend om te horen over het voortdurende lijden van de Palestijnen, in het bijzonder de christenen. Hij weet niet goed waar hij ermee heen moet, maar wil als gelovige die last wel mee dragen.

De conferentie, Christ at the Checkpoint, had dit jaar als thema ‘Your Kingdom Come’ en de deelnemers zochten met elkaar naar manieren om als christen bij te dragen aan het overbruggen van de kloof tussen Palestijnen en joden. Onze vriend ging dan ook moedig het gesprek aan met een vrouw die hem wanhopig vroeg hoe Jezus ooit terug kan komen op aarde als mensen elkaar uitgerekend in het Heilige Land naar het leven staan. En dat laatste was eerder die dag heel tastbaar geweest tijdens gevechten tussen betogende Palestijnse jongeren en het Israëlische leger, vlakbij het hotel waar de conferentie plaatsvond. De weg lag nog bezaaid met stenen en andere rotzooi. De noodkreet van die vrouw bleef lang bij ons hangen; zelf zijn we eigenlijk nooit zo bezig met Jezus’ wederkomst. Stiekem hopen we dat het nog een hele tijd duurt, omdat het leven zoals we dat nu hebben gemiddeld toch wel erg prettig is. Zij liet ons zien dat gelovigen hier echt naar de vervulling van Jezus’ belofte uit de Bijbel uitzien, maar er door alle gebrokenheid amper op durven hopen. 

 

La dolce vita?

We zijn hier nu twee weken, maar het lijkt wel een half jaar. De uitzwaaidienst, waar we enorm hebben genoten van alle familie en vrienden die van Delfzijl tot Den Haag naar Renkum waren gekomen, inmiddels eeuwen geleden. In een andere cultuur neem je alle indrukken zeer intens in je op: nieuwe mensen, andere gewoonten, onbekende bureaucratische kronkelpaden… Wat het nog heftiger maakte, is dat veel van wat we thuis van de taal wisten, nu niet meer uit ons geheugen tevoorschijn wilde komen. Er kon alleen informatie in, niets meer uit. Tot overmaat van ramp werden & worden we vaak in het Hebreeuws aangesproken, omdat we er blijkbaar Israëlisch uitzien. Als we dan haperend uitleggen dat we in de Oude Stad werken bij een kerk, vinden mensen het erg leuk dat we hier leven en moeite doen om te integreren. De jongen in de telecomwinkel zei al: ‘De volgende keer spreken jullie vloeiend Hebreeuws, oké?’

In tegenstelling tot de vorige keer, toen we hier quasi-toeristisch waren, ontmoeten we nu veel vriendelijke mensen die ons onverwacht helpen. Zo rijden mensen ons soms gratis ergens heen (een halfuur verderop) of lopen ze mee om te laten zien waar een bepaalde instantie zit en bepleiten daar dan spontaan onze zaak. Ook kunnen we goedkoop een aantal dingen overnemen van de vorige huurster van onze flat. Toen we kwamen kijken, ging ze voor ons op internet op zoek naar goede basisscholen in Jeruzalem. En ‘onze’ medewerkster van de bank is geen moeite teveel om ons wegwijs te maken in het ingewikkelde Israëlische betalingsverkeer; we mogen alles vragen en ze wil ons zelfs helpen met de totaal onbegrijpelijke (want in technisch bank-Hebreeuws gestelde) website waar we moeten gaan internetbankieren.

Gelukkig hebben we ook nog Nederlandse redders uit de nood achter de hand: Aart en Tineke. Aart werkt hier sinds twee jaar voor het Centrum voor Israëlstudies (CIS) en heeft zijn weg gevonden in de bureaucratie, Tineke weet waar we moeten zijn voor zaken als kinderknutselspul en een RavKav, de lokale OV-chipkaart. Maar voor veel mensen is het gewone leven hier niet zo makkelijk, al was het maar omdat alles ontzettend duur is. Of je moet een veganist zijn die graag buiten de deur luncht; groente & fruit en dus ook een broodje falafel met aanhangend groen zijn redelijk te betalen. Maar de rest niet, van boodschappen tot de huur van je flat en van huishoudelijke apparaten tot auto’s. Duizend euro is al een heel mooi maandsalaris, hoorden van onze bankmedewerkster. Wij voelden ons dus erg ongemakkelijk toen ze vroeg hoeveel er elke maand op onze nieuwe rekening zou worden gestort, want dat is het dubbele. En een winkelier vertelde ons dat veel Palestijnen met de auto naar Bethlehem gaan om goedkoop in te slaan, maar vervolgens bij het checkpoint worden aangehouden en alle boodschappen daar mogen achterlaten.

Om je een idee te geven wat mensen kwijt zijn aan een paar simpele boodschappen, hebben we zelf een soort overlevingspakket gekocht bij een buurtsuper met de veelbelovende naam Superdeal.Quizvraag: wat kostten ons deze 2 blikken tomatenblub, 1 pot chocopasta, 1 potje jam, 5 uien, 300 gram gehakt, 4 danoontjes, 1 pot nescafé, 1 sojamelk, 1 halfvolle melk, 1 pak spaghetti, 1 fles olie en 3 pakken vruchtennectar? Raad en check je antwoord onderaan de bladzijde – we zijn benieuwd hoeveel je ernaast zat!  En nu kappen we ermee. Morgen gaan de kinderen voor het eerst naar school en die begint om half 8. Dus om 6 uur op en om 7 uur met z’n allen de deur uit – gezellig… Leila toov & tisbah ala cheer!

€ gtrdnwt :s drwtn tH (graag op z’n Hebreeuws lezen, dus van rechts naar links en zelf klinkers invoegen)

achieran / sof sof [eindelijk] ! in beeld

scroll of swipe door foto's en videomateriaal

www.kerkinactie.nl maakt gebruik van cookies.
De website van Kerk in Actie gebruikt cookies van Google Analytics om de eigen kwaliteit te verbeteren. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube of Twitter; deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen. Lees meer over ons cookiebeleid.