Intensieve lesweek

Blog

maandag 20 november 2017Een keer in de twee jaar wordt aan het Luthers Theologisch Seminarie (LTS) een Missiologie Seminar gehouden voor doctoraal studenten. De meesten van hen nemen deel aan het Doctoral of Ministry (D.Min.) programma en de meesten van hen komen uit mainland China. Dit keer waren er in totaal 24 studenten, 15 uit China, 7 uit Hong Kong, één student uit Indonesië en één uit Myanmar. Het D.Min. programma gaat uit van de pastorale praktijk, de thema’s van onderzoek en dissertaties zijn praktisch theologisch.

Het was voor de tweede keer dat ik het Seminar gaf: vijf dagen achter elkaar, van 9-12 ’s ochtends, van 2-5 ’s middags, en daarna weer voorbereiden voor de volgende dag. Dat is behoorlijk intensief maar vooral ook: buitengewoon inspirerend.. 

Het bijzondere van zo’n week lesgeven dat je er heel je ziel en zaligheid in kunt leggen. Door de intensieve dagelijkse interactie tussen docent en studenten en studenten onderling biedt zo’n week alle gelegenheid voor verdieping en kunnen studenten delen wat hen bezighoudt.

Begrippen als ‘zending en werelddiaconaat’ zijn met name in China niet heel gebruikelijk, terwijl opvallend genoeg blijkt dat de kerk daar in feite wel mee bezig is.  Het kerkelijk leven in China is officieel vooral een leven achter de kerkdeur of de voordeur thuis. Maar dat betekent niet dat de kerk maatschappelijk niets zou kunnen betekenen. De kerk is missionair door gastvrij te zijn, en niet alleen op zondag. Lokale gemeenten steunen middelbare scholieren en studenten met bijspijker-cursussen en met beurzen. Sommigen gemeenten onderhouden een weeshuis of een bejaardencentrum.

Studenten vertelden van bijvoorbeeld hun betrokkenheid bij programma’s voor autistische kinderen. In de Chinese samenleving is autistisch-zijn extra ingewikkeld, omdat ook deze kinderen, door de één-kind-politiek die pas onlangs is afgeschaft, enig kind zijn en daardoor extra onder druk staan.  Ook zijn kerken betrokken bij de opvang van ‘weggegeven’ gehandicapte kinderen en van de (vele) ‘achtergelaten’ kinderen, kinderen van wie de ouders naar de stad trokken, voor werk, en nu door hun grootouders (of eventueel buren) worden opgevangen en opgevoed.

Daarnaast vertelden studenten enthousiast over wat ze doen aan materiaalontwikkeling voor zondagsschool-onderwijs. Zondagschool is in China eigenlijk verboden, want dat wordt gezien als religieuze indoctrinatie van minderjarigen. In China kent men de wet en weet men ook heel goed waar zich de mogelijke mazen bevinden.

In China is niet in de eerste plaats het nationale beleid bepalend, maar hebben, vooralsnog, provinciale en lokale politieke leiders ruimte hun eigen invulling aan die wetten te geven en dus ook aan de eigen religieuze voor- of afkeuren.  Op het Chinese platteland is de kerk een motor voor ontwikkeling en vaak leidend wat betreft gemeenschapsontwikkeling: verbetering van wegen, van landbouwtechnieken, van de kwaliteit van de veeteelt. In de grote stad gaat het vooral om de werkdruk, mensen maken lange dagen, lange weken, hebben nauwelijks tijd voor rust en bezinning op de dingen van het leven van alledag.

In Hong Kong zelf ligt dat allemaal volstrekt anders: hier kun je spreken van Nederlandse toestanden: kerk en school (en ook ziekenhuis) gaan hier samen,   Over al deze zaken ging het dus in het Missiologie Seminar. De eindopdrachten die (de komende maand) moeten worden ingeleverd zullen ongetwijfeld interessante informatie opleveren over het missionaire leven en werken van predikanten en lokale gemeenten in China.

Hong Kong, 20 november 2017,

Kathleen Ferrier en Tjeerd de Boer

 

 

 

www.kerkinactie.nl maakt gebruik van cookies.
De website van Kerk in Actie gebruikt cookies van Google Analytics om de eigen kwaliteit te verbeteren. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube of Twitter; deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen. Lees meer over ons cookiebeleid.