Hoop voor Syrische vluchtelingen

Reisverslag

donderdag 14 december 2017De zon brandt op onze hoofden. We staan in de Bekaa vallei op nog geen drie kilometer van de Syrische grens. SyriŽ, het land waar veel mensen van zeggen dat ze dat misschien wel het mooiste land ter wereld vonden. Datzelfde land heeft voor ons nu een negatieve lading. Het SyriŽ van nu is het land van oorlog, van dood en verderf.

Vluchtelingen Kinderen

In de eerste week van oktober 2017 zijn Bernice, Mirthe, Yuri en Thomas vanuit de protestantse gemeente in Willemstad (Noord- Brabant) afgereisd naar Libanon. Samen met Kerk in Actie bezochten zij daar diverse hulpverleningsprojecten en -organisaties.

Handen tekort

Libanon kan de enorme stroom vluchtelingen niet meer aan. Libanon vangt inmiddels volgens officiële cijfers 1,5 miljoen Syrische vluchtelingen op. Volgens informele schattingen zouden het er zelfs twee miljoen zijn. Voorzieningen schieten in het land aan alle kanten tekort. Niet alleen is er te weinig water voor de overvloed aan mensen, de infrastructuur is ook volledig overbelast. Noch de overheid, kerken, of hulporganisaties kunnen deze crisis de baas.

Verloren generatie

In Libanon is een groot netwerk van internationale christelijke organisaties en kerken. Een mooi gezamenlijk project is ‘No Lost Generation’. Dit project geeft Syrische vluchtelingenkinderen de kans om naar school te gaan. De meeste van hen gaan al zes jaar niet naar school. Ook hebben veel kinderen geen vader, waardoor een bepaald ambacht niet doorgegeven kan worden aan de jongens. Vluchtelingkinderen vallen tussen wal en schip en vormen een verloren generatie ("lost generation"). Reporter Thomas, docent, weet als geen ander wat een belangrijke rol een school speelt in de ontwikkeling van een kind: “Niet alleen om te leren, maar ook een plek om vriendschappen sluiten en jezelf te ontplooien”.

Getraumatiseerd

We bezoeken één van de scholen van het ‘No lost Generation’ project. Op deze Protestantse school zitten nu 105 kinderen in de leeftijd tussen 5 en 11 jaar. De kinderen zien er op het eerste gezicht vrolijk uit, maar de waarheid die daarachter schuil gaat, is wrang. Een groot deel van deze kinderen kampt nog iedere dag met de traumatische gebeurtenissen van de oorlog. Wanneer bijvoorbeeld een vliegtuig over komt vliegen, schieten sommige kinderen in een shock.

Een hoopvolle toekomst

De kinderen krijgen vier vakken: Arabisch, Engels, wiskunde en natuurkunde, maar leren ook basale vaardigheden zoals handen wassen en tandenpoetsen. Daarnaast wordt er gewerkt aan burgerschap, waarin leerlingen leren hoe om te gaan met elkaar. Het ‘No Lost Generation project’ heeft ervoor gezorgd dat deze leerlingen geen verloren generatie (meer) vormen en dat ze een hoopvolle toekomst hebben. In totaal telt het project zes vestigingen en gaan zo'n 500 leerlingen naar school.

Irritaties

In sommige dorpen wonen al meer Syrische vluchtelingen dan Libanezen. Dat wekt irritatie. De Libanezen nemen het de vluchtelingen kwalijk dat zij vanwege de ontstane schaarste aan woningen nu meer moeten betalen voor hun huizen. Een andere frustratie voor de Libanezen is dat vluchtelingen niet betalen voor elektriciteit en water. Ze tappen het illegaal af. De Libanezen moeten het extra gebruik betalen. Datzelfde beeld zien we in de gezondheidszorg. Wel heeft Libanon zich al jaren lang heel solidair opgesteld ten opzichte van de Syriërs.

Wie spreekt de waarheid?

De meeste Syriërs zeggen ons dat ze terug willen keren naar Syrië zodra de situatie veilig is. De meeste Libanezen verwachtten dat de Syriërs helemaal niet teruggaan. De salarissen in Libanon liggen veel hoger dan in Syrië, ook al is werken voor de Syriërs in Libanon illegaal. De vluchtelingenkinderen kunnen gratis onderwijs krijgen op gouvernementele scholen. De Syriërs die we spraken, zeggen dat ze helemaal niet naar school mogen. Wat waar is? We weten het niet. Wat we wel weten, is dat op de universiteit waar wij verblijven in Beiroet veel Syrische jongeren studeren. Toevallig? Of is de oorlog juist een reden om (in een ander land) te studeren? De crisis is vele malen ingewikkelder dan we dachten.

Bewondering

Gelukkig is ons ook veel wél duidelijk geworden. We hebben een enorme bewondering gekregen voor de Libanese bevolking. Ondanks de persoonlijke frustraties schieten ze toch te hulp en bieden de vluchtelingen een zo waardig mogelijk verblijf. Daar kunnen wij in Nederland nog veel van leren. Daarnaast hebben we met eigen ogen kunnen zien dat in crisisgebieden, zoals Syrië en Libanon, veel hulp nodig is. Ook kerkelijke organisaties spelen een hele belangrijke rol. Hierover hoor of lees je helaas weinig in de Nederlandse pers. Dat doet geen recht aan al het goede werk dat door hen wordt verzet. Ons inziens is steun aan Kerk in Actie en de partners van Kerk in Actie hard nodig en zeer goed besteed. Wij vragen daar heel graag uw aandacht voor!


Mirthe, Bernice, Thomas en Yuri

www.kerkinactie.nl maakt gebruik van cookies.
De website van Kerk in Actie gebruikt cookies van Google Analytics om de eigen kwaliteit te verbeteren. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube of Twitter; deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen. Lees meer over ons cookiebeleid.