De Shepherd Society gaat de grens over!

Blog

vrijdag 8 december 2017Weblog 40 Afgelopen jaar bestond de Shepherd Society twintig jaar. Deze diaconale arm van het Bethlehem Bible College richt zich normaal gesproken op het ondersteunen van de lokale Palestijnse bevolking met onder andere voedselpakketten, financiŽle bijdragen aan medische hulp en microkredieten. De afgelopen jaren heeft men het werkterrein echter uitgebreid naar buurland JordaniŽ. Reden: de toestroom van Syrische en Irakese vluchtelingen naar de kerken daar. We praten hierover met Mouna en Sari, die samen het leeuwendeel van het werk coŲrdineren en uitvoeren.

koptekst%20levant.jpg

Hoe is jullie betrokkenheid bij het vluchtelingenwerk eigenlijk ontstaan?

ĎJe hebt in JordaniŽ de uit de media bekende VN-vluchtelingenkampen waar vooral grote hulporganisaties werken. Wij helpen mensen die buiten die kampen wonen en aankloppen bij lokale kerken. Op een gegeven moment bereikte de hulpvraag van een Jordaanse kerk het Bible College, net toen we onze theologiestudenten de mogelijkheid wilden geven voor een praktische stage in diaconaat en pastoraat. Nu gaan we alweer vier jaar een aantal keren per jaar die kant op, met steeds andere studenten. Die zijn zo enthousiast, dat we zelfs aanmeldingen krijgen van christenen van buiten het college die een keer mee willen!í

Wat doen jullie daar precies?

ĎWe werken onder de paraplu van de Jordaanse kerk. Het zijn dus mensen die zij kennen, christenen zowel als moslims. We zamelen hier geld in en nemen dat dan mee om op de markt in Amman hulpgoederen te kopen als houdbare etenswaren, kookplaten, dekens en ventilatoren. De laatste keer hebben we daarmee zeventig families bezocht in teams van drie ŗ vier studenten. In tegenstelling tot de meeste westerlingen kennen we de Midden-Oosterse cultuur goed en we spreken ook praktisch hetzelfde Arabische dialect. Ons doel is niet alleen om mensen materieel te steunen, maar ook om naar hun verhalen te luisteren. Velen zijn namelijk zwaar getraumatiseerd door de gruwelen die ze hebben meegemaakt en de barre tocht naar JordaniŽ. Dat uitluisteren is niet direct waar de grote hulporganisaties voor komen, en vluchtelingen generen zich vaak om hun sores met buitenlanders te delen. Vervolgens proberen we aan de hand van Bijbelteksten iets van Gods liefde te delen met degenen die we bezoeken. Daarnaast geven we ze een soort realiteitscheck door vragen te stellen als: ďwat ga je concreet doen met het feit dat je alles verloren hebt?Ē Deze hoe-nu-verder houding lijkt misschien hard, maar helpt ze toch een stukje vooruit om ze niet in hun kringetje van ellende te laten ronddraaien. Het mooie is dat de lokale kerk dat werk met ons samen doet en dezelfde vluchtelingen door het jaar heen blijft bezoeken. En wij doen dat ook weer als we een aantal maanden later terugkomen. Zo kunnen relaties zich verdiepen.í

Zien jullie vrucht op dit werk?

ĎDe bezochte families geven regelmatig terug dat het perspectief dat wij bieden een eyeopener is. Anders dan Irakese christenen zijn veel Syrische moslims vooral tijdens het bidden met God bezig, niet op andere momenten in hun leven. Vaak zijn ze vervuld van wraakgevoelens en lopen daarin totaal vast. Wij maken duidelijk dat ze niet het probleem met de ander moeten aanpakken (laat staan langs de weg van geweld), maar het probleem in henzelf. De Bijbel leert dat we in onze boosheid niet mogen zondigen. Die vredestaal is nieuw voor hen. Je ziet ze erdoor geraakt worden en ermee bezig blijven. De vergevingsgezindheid van genoemde Irakiís is daarbij een belangrijk getuigenis, maar uiteindelijk kan natuurlijk alleen God hun hart veranderen.í

We hebben in Nederland ook veel Syrische en Irakese vluchtelingen. Wat zouden jullie ons adviseren?

†ĎLuister vooral naar hun verhalen en probeer mensen te vinden die dat in hun moedertaal, het Arabisch, kunnen doen. En vanuit hun eigen culturele context. Veel goede bedoelingen komen anders verkeerd over. Wij zouden best theologiestudenten van het Bible College naar Nederland willen sturen om dat voor jullie te doen! Maar we komen ook graag zelf met kerken om de tafel zitten om te overleggen hoe jullie deze ontheemde mensen kunnen steunen en verder brengen in hun denken en handelen.í

Dit was de laatste weblog waaraan Ilja de week voor zijn overlijden heeft zitten werken. Om hem te eren leek het me goed deze alsnog te plaatsen. Het Bible College was tenslotte zijn werkplek, hij kende deze mensen goed en ondersteunde ook dit werk. Zo kan de Shepherd Society middels hun werk in JordaniŽ een ander licht werpen op het werk onder vluchtelingen voor ons Nederlanders. Ik hoop dat jullie er wat aan hebben!

Bovendien is de vluchtelingenproblematiek in Nederland een veelbesproken onderwerp, ook in de Protestantse Kerk †en is het Bethlehem Bible College een partner van Kerk in Actie. Wilt u het vluchtelingenwerk van Kerk in Actie financieel steunen, kijk dan op www.kerkinactie.nl/najaarscampagne†(Versterk de kerk in het Midden Oosten)†of www.kerkinactie.nl/kerst (Geef hoop aan een kind op de vlucht).

Voor nu: nogmaals bedankt voor al jullie meeleven de afgelopen tijd, een goede Adventtijd gewenst, gezegende Kerstdagen en Gods zegen voor 2018!

P.S. Doe ook eens iets nieuws: misschien is er wel een Irakees of Syrisch vluchtelingengezin in jullie buurt die het fijn zouden vinden bij jullie thuis Kerst te vieren!

De Shepherd Society gaat de grens over! in beeld

scroll of swipe door foto's en videomateriaal

www.kerkinactie.nl maakt gebruik van cookies.
De website van Kerk in Actie gebruikt cookies van Google Analytics om de eigen kwaliteit te verbeteren. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube of Twitter; deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen. Lees meer over ons cookiebeleid.