Geborgen

Blog

vrijdag 17 november 2017Weblog 39 Jeruzalem, 6 november 2017. Ik steek een kaars aan en plaats hem voor de foto van Ilja Anthonissen. We herdenken Ilja in een indrukwekkende dienst in de Redeemer kerk in de oude stad. Zijn leven. Zijn dood. Zijn hoop. Zijn geloof.

Ilja en Marleen zijn sinds 2014 door Kerk in Actie uitgezonden naar Jeruzalem en Bethlehem, waar ze zich verbonden aan de Redeemer kerk en aan het Bethlehem Bible College. Ze dienden de gemeenschap in Jeruzalem en Bethlehem samen. Op zaterdag 21 oktober werd Ilja plotseling weggenomen. Marleen en de kinderen Marieke en Niels bleven achter. Maar ze bleven niet alléén achter, bleek wel in de afscheidsdienst in Oosterbeek, in Jeruzalem, in Bethlehem.

Drie volle kerken, drie maal warme verhalen. Mensen van allerlei achtergronden: Joden en Palestijnen, christenen van allerlei pluimage van links tot rechts, van liberaal tot orthodox, van zionist tot mensenrechten activist. Namens Kerk in Actie was ik er bij, en verwonderde me over de impact van Ilja en Marleen op zoveel mensen.

Ilja was een pastoraal mens. Iemand die goed kon luisteren. Vriendelijk en open. Hij, die zelf Christus pas later in zijn leven ontdekte en tot zijn Heer maakte, had een groot hart voor anderen. Samen met Marleen wijdde hij zich aan de mensen om hen heen en had hen lief. Tegelijk leed hij aan de gebrokenheid van deze wereld, aan zonde, aan mensen die elkaar kwaad doen of kwaad van elkaar spreken. Hij vond het conflict en wat het met mensen doet, vreselijk. Maar vanuit zijn liefde tot Jezus reikte hij daar over heen, naar de mensen er achter.

Die mensen waren er in de Redeemer kerk. Ze zaten er met velen. Er brandde een zee van kaarsen voor de foto van Ilja. De sjofar klonk achter in de kerk. Het orgel klonk. De kerkklokken. Het was goed.

Drie keer heb ik namens Kerk in Actie een herinnering aan Ilja uitgesproken. Drie keer zei ik “En als wij vallen? Niemand valt, dan in Gods handen. Bij Hem is Ilja geborgen”.

Maar er is meer. Als een muur staat de gemeenschap van mensen om Marleen en de kinderen heen. Als een tent. Als een boom, geplant aan de waterkant. Zij omringen hen met hun zorg. Ik vertelde hen hoe zeer we dat waarderen en vroeg ze namens Kerk in Actie of ze dat wilden blijven doen. Een overbodig verzoek. Ze straalden het uit.


Utrecht, 12 november 2017, Feije Duim

 

Geborgen in beeld

scroll of swipe door foto's en videomateriaal

www.kerkinactie.nl maakt gebruik van cookies.
De website van Kerk in Actie gebruikt cookies van Google Analytics om de eigen kwaliteit te verbeteren. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube of Twitter; deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen. Lees meer over ons cookiebeleid.