Kijken naar kwaliteiten van kinderen

Persoonlijk verhaal

woensdag 28 maart 2018Wat doe je als de school van je gehandicapte dochter sluit en er geen enkel alternatief is? De Duitse Gisela Towa zette een bijzondere stap. Zij startte in 2000 in de Kameroense hoofdstad Douala haar eigen school voor kinderen met een beperking.

Gisela’s man overleed

Gisela woonde sinds 1970 in Kameroen. Haar Kameroense man runde een sapfabriek in de hoofdstad Douala. In 1983 werd hun verstandelijk gehandicapte dochter Melanie geboren. Gisela zorgde negen jaar lang thuis voor haar, totdat haar man overleed in 1992 overleed. Melanie kon toen naar een nieuw opgerichte school voor gehandicapte kinderen. In 1999 sloeg het noodlot weer toe: de Kameroense directeur van de school overleed en zijn Franse vrouw keerde terug naar Frankrijk. De school waar haar dochter met zoveel plezier heen ging, moest noodgedwongen stoppen. Gisela besloot zelf een school op te zetten.

In 2000 school Fedeme opgezet

Gisela Towa vertelt: "Voor deze kinderen waren er geen andere mogelijkheden. Veel mensen moedigden mij daarom aan om het te doen. Samen met andere ouders van gehandicapte kinderen zette ik de nieuwe school Fedeme op in de sapfabriek van mijn overleden man. We namen het personeel van de eerste school over. De afkorting betekent in het Frans ‘stichting voor onderwijs aan verstandelijk gehandicapte en dove kinderen.”

Kinderen zelfstandig maken

Gisela vertelt: “Wij zijn de enige school in Kameroen, die maatwerk bieden. We kijken vooral naar wat een kind wél kan en niet wat het niet kan. Kan een kind bijvoorbeeld thuis meehelpen? Soms krijgen we bij Fedeme 8-jarige kinderen, die nog niet zindelijk zijn, die zelf nog niet netjes kunnen eten. Als we hen dan leren goed te eten, handen te wassen en mee te doen in een groep, dan is dat al een grote stap vooruit.”

Veel onbekendheid over handicaps

Sommige ziekten, zoals bijvoorbeeld malaria of hersenvliesontsteking leiden tot een handicap. In Kameroen denken veel laaggeschoolde mensen, dat zo’n handicap door magie komt. Men gaat dan met het kind naar een traditionele medicijnman, maar die herkennen de ziekte meestal niet. In de dorpen leven de meeste mensen met meerdere generaties samen op een erf. Oudere kinderen voeden hun broertjes en zusjes op. Niemand is hier ingesteld op kinderen met een handicap. Ze mogen er zijn, maar men kijkt niet naar hen om. Gisela meent: “Als een gezin een gehandicapt kind al jong naar onze school brengt, dan kunnen we het kind nog veel leren. Als ze al 10 jaar zijn kunnen we hen hoogstens nog een paar praktische handvaardigheden bijbrengen, zoals manden vlechten.”

Ouders uit verschillende milieus

“De ouders van de kinderen op onze school, komen uit verschillende sociale milieus: de ene helft zijn gewone mensen, de andere helft zijn intellectuelen. Die laatsten tonen sneller begrip voor de situatie van de kinderen. De meeste ouders zijn van goede wil. Men gunt de kinderen het beste, maar de extra kosten drukken zwaar. En veel gezinnen hebben nog genoeg andere problemen. Douala is een grote havenstad. De industrialisatie zorgt voor extra problemen: burn-out, seksuele pesterijen, intimidatie van vrouwen en jongeren. Velen weten niet goed om te gaan met hun problemen of wie ze om raad moeten vragen. Ik probeer de ouders van deze kinderen steun te geven, die ik zelf nooit heb gehad.”

Voor welke uitdagingen staat Gisela Towa?

Beeldvorming gehandicapten

“In Kameroen worden gehandicapten vaak niet gezien. Onze regering zorgt alleen maar voor 'gewone' scholen. Inmiddels zijn er wel seminars en tv-programma's over kinderen met een handicap. Daardoor verbetert het beeld over mensen met een handicap. Maar er is nog een lange weg te gaan.

Pinksterkerken die genezing beloven

“Zelf ben ik lid van de Eglise Evangelique du Cameroun. De kerkdiensten lijken op die van de Protestantse Kerk in Nederland. De laatste jaren komen er steeds meer ´onafhankelijke kerken´. Sommige kerken beloven een snelle genezing van een ziekte als je vaak komt of geld doneert.

Problemen met de infrastructuur

De stad Douala is in het afgelopen decennia enorm gegroeid. De infrastructuur dreigt onder de bevolkingsgroei te bezwijken. Soms is er plotseling geen drinkwater, wat voor het vaste ritme van verstandelijk beperkte kinderen heel lastig is. Zij snappen niet, waarom ze zich ineens niet kunnen wassen. Gelukkig hebben we nu een ​​goede waterput van 70 meter diep, waardoor we hier geen last meer van hebben.

Genoeg inkomsten voor de school

Het is een grote uitdaging om genoeg geld te krijgen voor onze school. De prijzen voor voedsel stijgen voortdurend. Ouders betalen de helft van de schoolkosten zelf, maar alles wordt steeds duurder.

Gekwalificeerd personeel

Het personeel moet worden opgeleid, zodat de kinderen daadwerkelijk iets kunnen leren. Erkenning krijgen. Zodat ze hun vaardigheden kunnen ontwikkelen tot het niveau dat zij aankunnen. Daarom zijn we altijd geïnteresseerd in nieuwe organisaties, die ons willen steunen. Ik hoop nog vele jaren gezond te blijven en in staat zijn om de school te kunnen blijven leiden of adviseren. Ik leid het personeel zó op, dat zij in staat zijn om de school straks goed over te nemen.”

Mede door uw steun kunnen ieder jaar 30 kinderen met een verstandelijke beperking naar school in Douala.

www.kerkinactie.nl maakt gebruik van cookies.
De website van Kerk in Actie gebruikt cookies van Google Analytics om de eigen kwaliteit te verbeteren. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube of Twitter; deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen. Lees meer over ons cookiebeleid.