De US-ambassade in je achtertuin

Blog

maandag 14 mei 2018Weblog 45 De komst van de US-ambassade naar Jeruzalem heeft heel wat stof doen opwaaien een aantal maanden geleden, en nu nog steeds. Vandaag, een dag voor de herdenking van 70-jaar IsraŽl in onze christelijke jaartelling, is het eindelijk zover. En omdat het in onze achtertuin is, merken we het extra.

koptekst%20levant.jpg

Afgelopen week zijn de vlaggen uitgehangen, de belijningen op de straten opnieuw geschilderd en zelfs nieuwe verkeersborden geplaatst aan het begin van onze straat en in de rest van de wijk. Autoís rijden rond met IsraŽlische vlaggetjes en ook op huizen in de buurt is van alles te zien aan spandoeken. Vanochtend moest ik op weg naar huis wachten voor een viertal touringcars die onder motor- en helikopterbegeleiding de hoek omgingen naar de ambassade. En toen ik even later de hond uitliet, stond het er al zwart van de verslaggevers en politie.

Maar er is ook een andere kant: we zouden afgelopen weekend naar vrienden in JordaniŽ, maar dat is afgezegd vanwege een grote geplande demonstratie bij de Jordaanse grens tegen diezelfde US-ambassade en het 70-jarig bestaan van IsraŽl. En voor vanochtend waren er grote demonstraties gepland bij de Damascuspoort, in de Westbank en bij de grens van Gaza, waarbij zowel de ambassade als de Nakba-dag (Nakba = ramp, waarmee de Palestijnen 15 mei bedoelen, de dag dat zij hun land aan IsraŽl verloren) worden herdacht. Dochters van een joodse collega op school die in het leger dienen, waren teruggeroepen van verlof om paraat te staan bij de grens van Gaza, en lokale mensen zijn bang voor wat er van die kant gaat komen. Gek genoeg bleef het vanmorgen bij de Damascuspoort opmerkelijk stil. Verslaggevers stonden verbaasd aan hun kanalen uit te leggen dat er niemand was komen opdagen. En ik liep om 10.10 de Damascuspoort door op weg naar een Nederlandse groep in de Redeemer ChurchÖ†Helaas zijn er†aan de grens met Gaza wel†vele doden gevallen en heel†veel meer gewonden.†

En vanmiddag was het ook ontzettend druk bij de ambassade. Betogers en tegendemonstranten met heel veel politie. Een groepje joden riep: ĎWij, diaspora Joden, willen dat de bezetting eindigt!í, en ĎDit is niet ons jodendom!í Palestijnse vlaggen werden door de politie afgepakt.

Blijheid en boosheid, feest en spanningen naast elkaar. Een verslag hiervan is te zien in een aantal fotoís onderaan.

Mooi was wel dat toen ik naar huis liep, Arabische en Joodse kinderen samen in een Jeruzalemse fontein de warmte aan het ontvluchten waren.†Een mooi†ideaalplaatje, dat we zo graag†in het groot zouden zien!

De Protestantse Kerk heeft speciaal voor deze 70-jarige herdenking een gebed geschreven dat is voorgelezen op 19 april, de dag dat in de Joodse jaartelling de staat IsraŽl is ontstaan. Maar ik vind het gepast om dat voor vandaag en morgen, in deze tijden van intense spanningen, te herhalen. Bid dit van harte mee!

Gebed bij 70 jaar staat IsraŽl

Tijdens de vergadering van de generale synode heeft het moderamen een gebed bij 70 jaar staat IsraŽl uitgesproken. Daarna heeft de synode psalm 122 gezongen.

Gisteren en vandaag, 19 en 20 april 2018, viert de staat IsraŽl haar onafhankelijkheid en 70 jaar bestaan. Een bijzonder moment om bij stil te staan. Velen in onze kerk doen dit. Voor Joden overal ter wereld is de staat IsraŽl nu de veilige plek waar zij altijd op terug kunnen vallen, wat er ook gebeurt. We danken God hiervoor.

Het recht van de staat IsraŽl moest worden bevochten. Vele oorlogen werden gestreden om te kunnen overleven. De conflicten in het Heilige Land en met de buurlanden duren voort tot op de huidige dag. Na 70 jaar is er nog geen vrede.

De vestiging van de staat IsraŽl heeft ook grote gevolgen gehad - en nog steeds - voor de aldaar wonende Palestijnen. Deels in vluchtelingenkampen, deels onder de Palestijnse autoriteit, deels onder IsraŽlisch bestuur. Wanneer kunnen ook zij deel hebben aan de vrede van Jeruzalem? Na 70 jaar is er nog geen oplossing die recht doet aan allen.

Als Protestantse Kerk in Nederland ervaren wij een drievoudige roeping. We zijn onopgeefbaar verbonden met het volk IsraŽl. We voelen hun vreugde en verdriet. Met de Palestijnse christenen zijn we verbonden in het ene ondeelbare lichaam van Christus. Hun vreugde en verdriet voelen we ook. In het voetspoor van Jezus werken we bovendien aan vrede, recht en welzijn voor allen die dat ontberen. Laten we bidden om inzicht.

In het Heilige Land heeft de Protestantse Kerk partners. We noemen met name de Lutherse kerk. We bidden om wijsheid voor hen, in hun moeilijke opdracht.

Leviticus 25 spreekt over een jubeljaar. Elke vijftig jaar is er zoín jaar waarin alle scheefgegroeide verhoudingen recht gezet worden en alles wordt kwijtgescholden. In de Joodse jaartelling is dit jaar zoín jubeljaar. Laten we bidden om een jubeljaar waarin de inwoners van het Heilige Land elkaar erkennen als mensen naar het beeld van de Ene en samen de vrijheid vieren en delen.


Laat ons bidden

Heer van alle volken,

Wij danken U voor de 70 jaar dat de staat IsraŽl een veilige plek biedt aan Joden van over de hele wereld.

We danken U dat wij mogen delen in de aan IsraŽl geschonken verwachting van uw toekomst. Wij weten ons geroepen tot onopgeefbare verbondenheid met het volk IsraŽl. Tegelijk beseffen we dat onze Palestijnse broeders en zusters zuchten onder wat er is gebeurd en nog gebeurt.

Helpt U de bewoners van het Heilige Land om te komen tot vrede die recht doet aan allen.
Help ons als kerken om hen daarin te steunen. Help ons kerken in het Heilige Land te versterken, zodat ze hun rol kunnen spelen en de vrede dienen.

We bidden om Uw zegen daarover en om wijsheid voor de kerken in het Heilige Land. We denken speciaal aan onze partnerkerk, de Evangelisch-Lutherse Kerk.

Geef vrede, Heer, geef vrede.

Geeft U de bewoners van het Heilige Land een jubeljaar, een jaar waarin wat scheef gegroeid is en tot verbittering kan leiden, rechtgezet mag worden.

Dit alles vragen we U in naam van Hem die dŠŠr heeft geleden en dŠŠr de dood overwon, Jezus Christus onze Heer.

Amen.

De Protestantse Kerk heeft verschillende en gelijkwaardige roepingen:

  • de roeping om gestalte te geven aan de onopgeefbare verbondenheid met het volk IsraŽl;
  • de diaconale roeping om solidair te zijn met hen die lijden onder onrecht, verdrukking en geweld;
  • de oecumenische roeping om de eenheid, de gemeenschap en de samenwerking te zoeken en te bevorderen met andere christenen, inclusief Palestijnse christenen.

De US-ambassade in je achtertuin in beeld

scroll of swipe door foto's en videomateriaal

www.kerkinactie.nl maakt gebruik van cookies.
De website van Kerk in Actie gebruikt cookies van Google Analytics om de eigen kwaliteit te verbeteren. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube of Twitter; deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen. Lees meer over ons cookiebeleid.