Hoe de school in Vynnyky een thuis werd voor Julia

Persoonlijk verhaal

donderdag 24 mei 2018Julia Charychanska werd geboren in Lviv, Oekraïne als 2e kind van de familie. Haar zus Martha is 13 jaar ouder. Haar vader was weinig thuis en haar moeder zocht toevlucht in de drank. Goede herinneringen uit haar jeugd zijn alleen die met haar zus. ¨Martha hield van mij en koesterde mij als een eigen dochter.¨

Op zesjarige leeftijd ging Julia naar school in Lviv en bleef daar tot en met de 3e klas. In die tijd ging haar vader steeds meer met vrienden uit. Haar moeder was wanhopig en zocht haar toevlucht in de drank. Ze was vaak ziek en en op een gegeven moment werd open TBC bij haar geconstateerd. Tijdens deze periode kreeg Martha haar eigen gezin. Niemand zorgde voor de kleine Julia.

Lief en leed delen
Julia: ¨Liuba, een vriendin van mijn moeder, wees mij op de School in Vynnyky. En hiervoor ben ik haar voor altijd dankbaar. Toen ik hier op school kwam, was de fijne sfeer het eerste wat opviel. Ik kwam in de 4e klas samen met 13 meisjes en 6 jongens. Ik kreeg veel vriendinnen, die als zussen voor mij werden. Als we ´s avonds naar bed gingen, deelden we lief en leed met elkaar. Het bleek dat we allemaal zo onze problemen hadden. En dat smeedde een hechte band tussen ons. Ook met onze docent kunnen we goed en vrijuit praten. Iets wat ik thuis altijd gemist heb.¨

Als Julia in het weekend naar huis ging, werd ze daar niet gelukkig van. In haar buurt zag ze veel kinderen bij wie de situatie thuis heel anders was. Blije kinderen die samen met hun ouders plezier hadden en graag bij elkaar waren. Zelf had ze dat ook zo graag gewild. Maar altijd pepte ze zichzelf weer op, droogde haar tranen en hield haar verdriet voor zichzelf.

Gewend aan alleenzijn
Toen Julia in de 8e klas terecht kwam, kreeg ze tijdens een les een telefoontje: haar moeder was overleden. Het was voor haar niet makkelijk om over het verlies heen te komen, maar het alleenzijn was ze helaas al gewend. ¨In het weekend ging ik naar mijn zus en haar gezin, waar ik een steeds hechtere band kreeg met mijn 2 neefjes. Liuba, mijn moeders vriendin, is ons ook niet vergeten. Mijn vader bleef in onze flat wonen, maar Liuba hield een oogje in het zeil. Zodat hij de flat niet zou verkopen en het geld zou verspillen aan alcohol.¨ Helaas is bij Julia´s vader vorig jaar ook open TBC geconstateerd, dezelfde ziekte als haar moeder had.

Dit jaar is Julia klaar met school: ¨Ik noem het niet alleen een school, het is mijn thuis, waar ik werd aangemoedigd, opgewarmd, gevoegd, klaargestoomd voor het echte leven. Binnenkort ben ik klaar voor het ¨volwassen¨ leven. Het is tegelijkertijd een blij maar ook een bitterzoet moment.

Julia wil later graag advocaat worden. ¨En¨, zo verzekert ze, ¨dan zal ik alles doen wat in mijn macht ligt om kinderen te beschermen. Net zoals mijn school, mijn zus, en Liuba voor mij hebben gedaan.¨

Filmpje
In het onderstaande filmpje stelt Julia zich voor:

 

www.kerkinactie.nl maakt gebruik van cookies.
De website van Kerk in Actie gebruikt cookies van Google Analytics om de eigen kwaliteit te verbeteren. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube of Twitter; deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen. Lees meer over ons cookiebeleid.