Ds. Selimian in Aleppo: ®Zo houden we hoop tussen de puinhopen®

Nieuws

donderdag 13 september 2018Na ruim vier jaar strijd is Aleppo, de grootste stad in SyriŽ, weer in handen van de regering. Dominee Harout Selimian bleef ook tijdens de gevechten in de stad. Hoe is de situatie nu en hoe pakt de bevolking de draad weer op? Dominee Selimian vertelt over de uitdagingen waarmee de Syrische kerken te maken hebben.

Vluchtelingen

Als in 2012 de oorlog in Syrië begint en rebellen en militante groepen Oost-Aleppo innemen, slaan veel mensen op de vlucht. Dominee Harout Selimian van de Armeens Evangelische Kerk besluit in Aleppo te blijven. “God wil dat ik dienstbaar ben in Syrië. Daarom blijf ik.” 

Hoe is de situatie nu?
“Op 26 december 2016 heeft de regering de stad heroverd. De rebellen zijn nu weg uit Aleppo, maar ze zijn nog elders in Syrië. Ze onderhandelen met de regering over vrede. Sommige mensen durven daardoor weer terug te keren naar Aleppo. Ze willen hun huizen en bedrijven opnieuw opbouwen, maar de oorlog heeft zoveel schade aangericht. Families zijn verscheurd en mensen die terugkeren proberen vermiste familieleden terug te vinden. Ze hopen hun gezinnen weer te kunnen herenigen. Maar het is een hele uitdaging om vanuit het niets je sociale leven weer op te pakken.” 

Wat is jullie overkomen in de vier jaar van oorlog?
“Als kerken zijn we tijdens de oorlog zwaar getroffen. Het dak van onze kerk werd vernield door een raket. Toch bleven we samenkomen en zijn we begonnen met herstel van de kerk. Nood leert bidden. Helaas hebben veel christenen Syrië verlaten, maar de achterblijvers vinden steun in hun geloof en bezoeken de kerk juist vaker. Een echtpaar verloor hun beide kinderen, veelbelovende studenten. Ondanks dit verlies blijven ze zich inzetten voor vrede en verzoening. God zegende hen met een derde kind.”

Waarom bent u in Aleppo gebleven?
“Ik vind het belangrijk dat ik mijn preken ook omzet in actie. Sinds het begin van de oorlog bieden we aan meer dan 1200 families noodhulp. Juist in onze moeilijkheden blijven we als de kerk geloven in delen. De missie van onze kerk is anderen helpen. Als we alleen om onze eigen familie geven, kunnen we de kerk wel sluiten. Een kerk mag niet discrimineren. Daarom geven we ook voedsel aan moslims die in nood verkeren. Het is een kans om nieuwe contacten te leggen en om ons christelijk geloof te laten zien aan onze buren. Vooral in Aleppo leven soennitische moslims en christenen al lange tijd goed samen. We zijn broers van één aarde: het bijbelse land van Syrië.

Wat zijn de grootste uitdagingen op dit moment?
“Er is zoveel nood in ons land. Mensen hebben ernstige trauma’s door de oorlog. Als we hen hoop willen geven om hier te blijven, moeten scholen en kerken open blijven. Er zijn nu meer dan twee miljoen Syrische kinderen, die niet naar school gaan. Vooral kinderen hebben dringend hulp nodig om hun oorlogservaringen te verwerken. Ook onze leerkrachten moeten weten hoe ze hen kunnen helpen.”

Veel mensen vertrokken al of overwegen om te vertrekken. Hoe ga je daarmee om?
“Er is een enorme werkloosheid in Aleppo. Velen kunnen hun eigen gezin niet voeden. We moeten daarom banen creëren, zodat mensen niet weggaan uit Aleppo. We hebben tekort aan voedsel, drinkwater en water voor onze dagelijkse hygiëne. Door de oorlog verwaarlozen veel mensen zichzelf: Waarom zou ik opstaan? Ik kan me niet wassen en er is niets te doen. Dat is niet goed. Daar willen we als kerk iets aan doen. Mijn gemeenteleden zeggen vaak: ‘Dominee, u moedigt ons aan om in Syrië te blijven, maar we komen van alles tekort: we hebben eieren, melk en kleding nodig.’ Ik antwoord dan: ‘God zal voor u zorgen. En wij doen als kerk ons best om u van voedsel te voorzien.’"

Wat zijn uw dromen voor de toekomst?
“Ik hoop dat we als christenen een bijdrage kunnen leveren aan een toekomstig vredesproces. Verzoening is belangrijk voor de toekomst. Door de oorlog wantrouwen mensen elkaar. Dat verdwijnt niet zomaar. De kerk moet bruggen bouwen tussen strijdende partijen. Ik hoop dat Syrië democratischer, opener en inclusiever wordt. Veel Syriërs hebben vooroordelen tegen buitenlanders. Dat is begrijpelijk, omdat ook buitenlanders ons land vernietigd hebben. Pijnlijke herinneringen moeten genezen. Europeanen en Amerikanen moeten in de toekomst welkom zijn in ons land. Op dit moment hebben we mensen nodig uit Europa en de Amerika, die ons helpen Syrië te herbouwen”

Wat kunnen we in Nederland voor jullie betekenen?
“Bid voor vrede. En voor hoop, dat de christenen in Syrië blijven. Ze moeten niet naar Europa gaan. Ons thuis is het Midden-Oosten, Syrië, Aleppo. We inventariseren nu hoeveel christenen er nog in Aleppo wonen en vragen de mensen die weggevlucht zijn om terug te keren. We hebben ze hier hard nodig. Bedankt voor jullie steun.”

Actieweek voor kerken in het Midden-Oosten
Om hoop te houden, hebben de kerken, in het gebied waar het christendom ooit begon, onze hulp hard nodig. Daarom komt Kerk in Actie opnieuw in actie voor de kerken in het Midden-Oosten. In de actieweek van 23 tot en met 30 september wordt opnieuw aandacht gevraagd voor de moeilijke situatie van kerken in Syrië en andere landen in het Midden-Oosten. Meer informatie via www.kerkinactie.nl/actieweek

Dit artikel is te lezen in de nieuwe uitgave van ZOUT, september 2018. U kunt ZOUT magazine gratis bestellen via deze link.

 

 

www.kerkinactie.nl maakt gebruik van cookies.
De website van Kerk in Actie gebruikt cookies van Google Analytics om de eigen kwaliteit te verbeteren. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube of Twitter; deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen. Lees meer over ons cookiebeleid.