Creatief en veerkrachtig

Blog

donderdag 29 november 2018**Dit blog verscheen begin november al op Facebook omdat de applicatie van het blog niet functioneerde** Tijdens het weekend van de presidentsverkiezingen schreef ik op Facebook: ďDeze dagen zijn een harde les over wat migratie doet met je hart/ziel. Ik ben zo blij mijn familie en vrienden te kunnen omarmen en te kunnen spelen met mijn neefjes en nichtjes. Tegelijkertijd loop ik rond met een knoop in mijn maag over de verkiezingen in BraziliŽ en het geweld dat zowel individuelen als de staat zich gerechtvaardigd voelen om uit te oefenen op hen die zij als ander beschouwen. Hoewel ik enorm blij ben bij degenen die van wie ik hou aan deze kant van de oceaan en evenaar te zijn, huil en bid ik voor het land waarin ik leef en waar ik me thuis voel: voor haar indrukwekkende en voorouderlijke inheemse culturen, voor haar majestueuze wouden, en haar creatieve en veerkrachtige minderheden zowel in de steden als op het platteland.Ē

Nu, een paar dagen later, is de hoop op een president die mensenrechten, milieu en onderwijs belangrijk vindt vervlogen. En ik, hier in Nederland, sta met mijn mond vol tanden en met een mengsel van verdriet, wanhoop en woede. Het is raar om hier te zijn, waar alles gewoon doorgaat en de urgentie die politiek opwekt in BraziliŽ onbekend is. En hier in Nederland zijn voelt nog dubbeler dan het anders ook al doet. Ik voel dat ik terug wil en moet: er is werk aan de winkel, we moeten naar de scholen, naar de kerken, naar de jongeren en het gesprek opnieuw aangaan. Het werk dat COMIN doet, samen met inheemsen, maar voor de mensenrechten van alle minderheden, is nog eens dringender.†

45219120%201324133424411466%206366148419

"Toestemming om te kappen" - cartoon van Ribs. Bron: klik hier.

Velen zien Bolsonaro en zijn belofte om orde op zaken te stellen als de redding voor het land: voor de economische malaise, voor de corruptie en voor het geweld. En ze hebben gelijk als ze roepen dat dat opgelost moet worden, want het is ernstig. Maar, en dat wordt deze dagen waarin de regering Bolsonaro zich uitkristalliseert duidelijk, deze meneer is niet de oplossing. Zijn ondersteuners zijn industriŽlen, grootgrondbezitters en het leger werd en wordt door zijn kiezer niet als probleem gezien: zij zullen de banen creŽren en de orde herstellen. Dat juist het een-tweetje tussen industriŽlen en grootgrondbezitters aan de ene kant en de politiek aan de andere kant de bron van corruptie is wilden zijn kiezers niet zien. Dat de rechtspraak daarin niet onpartijdig is, lijkt ook steeds duidelijker. Dat deze meneer wapens wil vrijgeven zodat burgers zich kunnen beschermen, maar dit in geen enkele context als een recept voor minder geweld en doden heeft gewerkt, maakt niet uit, want een goede bandiet is een dode bandiet. Dat zijn campagne gebaseerd was op fake news en verdraaide feiten: geen probleem. Dat hij openlijk marteling tot de dood erop volgde geen enkel probleem vindt, de terrorismewetten wil oprekken om sociale bewegingen te kunnen vervolgen, vrouwen minder wil betalen omdat ze zwanger worden, het Amazonegebied wil openen voor landbouw, veeteelt en mijnbouw, enzovoort, enzovoort: allemaal geen probleem, want hij gaat de corruptie en de veiligheid aanpakken. Dat Bolsonaro nauwelijks een inhoudelijk voorstel heeft gedaan over hoe hij orde op zaken wil stellen is ook geen issue: het gaat in de (Braziliaanse) politiek niet om inhoud, maar om gevoel. Bolsonaro is de redder, de ďmitoĒ.†

IMG%207014.jpg

Actie van Survival International, een internationale NGO die strijdt voor de rechten van inheemse volkeren wereldwijd.Bron: klik hier

Minderheden in BraziliŽ, inderdaad geen land dat om haar progressieve inborst bekend staat, waren altijd al de dupe van geweld en marginalisering. Dat de meerderheid nu voor extreemrechtse politici (Bolsonaro als president is maar een voorbeeld: ook de gouverneurs, senaats- en parlementsleden zijn voor een groot deel (extreem)rechts conservatief) heeft gekozen die dat actief en openlijk uitdragen geeft een vrijbrief aan individuen om standrechtelijk te handelen: er zijn moorden gepleegd op politieke tegenstanders, branden gesticht en mensen beschoten in inheemse gebieden, mensen op straat aangevallen en bedreigd. En nee, dat is niet nieuw, maar de frequentie is hoger en het wordt gedaan ďin de naam vanĒ. In het stembureau werd een van de vrouwelijke studenten van de theologische faculteit in S„o Leopoldo bedreigd: ďStraks als Bolsonaro aan de macht is, krijgen we je nog wel, zwartje.Ē Een groepje LGBT-studenten werd door de militaire politie op straat bedreigd op de avond van de verkiezing van Bolsonaro. En dit is in het kleine stadje S„o Leopoldo in het binnenland van de zuidelijke staat Rio Grande do Sul.

De emotionele klap is groot, en dat maakt het zo moeilijk om hier te zijn. Ik voel de klap, ook al ben ik geen Braziliaanse en heb ik geen stemrecht. Dit is het land waar ik de afgelopen jaren heb gewoond. Hier wonen de mensen met wie ik dagelijks optrek: mijn vrienden en collegaís die tot de laatste verkiezingsdag hebben gestreden ďniet hijĒ. Mensen die al jaren strijden voor een betere, gelijkere, eerlijkere samenleving. Mensen die ook heus de fouten van de andere kant wel zien, en ervoor strijden dat er ook aan de linkerkant van het politieke spectrum verandering in politieke cultuur komt. Mensen die niet voor hun mening uit durven komen op hun werk omdat ze anders niet zeker zijn van hun banen. Mensen die nu hard werken om weer de hoop en de energie te vinden door te gaan, met de angst om hun hart voor het geweld dat hun bestaan al kan uitlokken. Het klinkt overdreven op de digitale pagina, maar dit is de geleefde realiteit. Die is groter en extremer dan we in Nederland in de laatste decennia hebben geleefd.†

Fiquem.jpg

"Samen staan we sterk". Oproep vanuit de beweging van "minderheden" (vrouwen, LGBTs, zwarte burgerrechten, noordoostelijke staten van BraziliŽ, en inheemsen) om elkaar te steunen in de tijd die komt. Bron: klik hier.

Het overweldigende sentiment dat ik terug hoor en zie in de mailtjes, berichtjes en posts is dat van verdriet en angst. Maar ook de overtuiging dat we op elkaar moeten blijven letten, dat er samenhangende oppositie moet worden gevoerd en dat we er zorg voor moeten dragen dat de oppositie zich niet laat splitsen, want samen zijn we sterker.†

Misschien gaat het allemaal wel meevallen de komende jaren. Dat is wat veel mensen die op B. hebben gestemd denken: de extreme uitspraken meent hij allemaal niet zo. Maar de club die hij nu om zich heen aan het verzamelen is doet het ergste vrezen. Het zal leiden tot een grotere verdeling tussen arm en rijk (een recept voor geweld), corruptie zal niet meer aan de kaak worden gesteld, de natuur en minderheden zullen het onderspit delven aan de drang tot meer en meer winst. En de gevolgen zullen ook voor komende generaties te voelen zijn, vrees ik.

MST.jpg

Cartoon van Ribs, verwijzend na hoe in de overgangsperioden al mensen van land gejaagd werden om ruimbaan te maken voor zogenaamde economische ontwikkeling. Bron: klik hier.†

ďEn nu genoeg met het verdriet en het praten over de politiek! Laten we het hebben over biologie. Hebben jullie wel eens gezien hoe rode mieren een soort van vlot vormen bij overstromingen? Ze maken gebruik van hun eigen lichamen en ze stapelen zich op om een soort van vlot te vormen waarmee ze door de overspoelde gebieden drijven. Samen vormen ze een netwerk dat bestand is tegen het water en zo beschermen ze de hele groep. De mieren maken een systeem van luchtbellen zodat ook degenen die onder water blijven kunnen ademen. Op die manier overleven ze het allemaal. Verenigd overleven ze op deze manier zelfs orkanen!Ē

Bron: klik hier.

Als ik iets hoop, dan is het dat we zo creatief en veerkrachtig zullen zijn als de rode mieren Ė (en af en toe ook een stevige beet kunnen uitdelen) en dat we zo met elkaar de orkaan zullen overleven en er misschien sterker uit zullen komen dan we waren voor de orkaan. Maar in de tussentijd zullen we elkaar stevig moeten vasthouden en leven moeten doorgeven.

Screenshot%202018%2011%2029%20at%2013%20

"Laat elkaars hand niet los". Print van Thereza Nardelli. Bron: klik hier.

Er is me meerdere malen gevraagd: wat kunnen we vanuit Nederland doen?†
Als gemeente zijn uw gebeden voor BraziliŽ en het werk van COMIN hard nodig. Een brief of tekeningen van de nevendienst als steunbetuiging naar een organisatie als COMIN (of een andere organisatie die hard werkt aan mensenrechten vanuit Christelijke hoek) zijn broodnodig om het gevoel van isolement te doorbreken. FinanciŽle steun via Kerk in Actie is zeer welkom.†

Daarnaast zou ik u willen vragen de komende jaren zoveel als het gaat BraziliŽ en de producten die het uitvoert te boycotten. Want het draait allemaal om geld en winst. Wordt vegetariŽr: het Amazonegebied is u dankbaar. Vermijd direct of indirect (rundvlees!) producten of afgeleiden van soja. De problematiek is groot, maar zowel individueel als collectief kunnen we keuzes maken die onze wereld veranderen en een toekomst garanderen voor komende generaties. Als we blijven zitten, dan stemmen we in met de Bolsonaroís, Dutertes en Trumps van deze wereld (en daar bent u natuurlijk ook vrij in). Maar als ik de Bijbel lees, dan zie ik een ander beeld in wat Jezus ons Ė in zijn tijd Ė voorleefde en het koninkrijk dat hij verkondigde. Dat is, net zoals de inheemse culturen van BraziliŽ ons voorleven, gebaseerd op de langzame processen van dialoog en onderricht en het gemeenschappelijk zoeken naar goed leven, leven in volheid. In die hoop leven we en gaan we verder.

www.kerkinactie.nl maakt gebruik van cookies.
De website van Kerk in Actie gebruikt cookies van Google Analytics om de eigen kwaliteit te verbeteren. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube of Twitter; deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen. Lees meer over ons cookiebeleid.