Oeganda-reis van Gulu naar Massindi

Reisverslag

dinsdag 6 november 2018Kerk in Actie is met 20 donateurs en gemeenteleden op reis in Oeganda: "We verlaten Gulu op woensdag 31 oktober 2018 om weer een afstand van zo’n 170 km te af te leggen. De weg is vele malen beter dan we eerder gehad hebben en we zien ook het landschap veranderen. We zien meer landbouw en ook de ronde hutten zijn vervangen door stenen huisjes. We zijn op weg naar Massindi. Na een zeer intensief maar indrukwekkend programma met de Kerk in Actie partners mogen we morgen gaan genieten van de schoonheid van het Nationale Park Murchison Falls."

Bezoek aan het wildpark Murchison Falls

De volgende ochtend vertrekken we om 6 uur. We zijn gewend dat er altijd gebeden wordt voor een behouden tocht, wanneer de Oegandese partners meerijden. Maar we zijn enigszins verbaasd en positief verrast, dat ook onze gids Victor de reis met gebed begint. Het wild spotten begint aan de andere kant van de Nijl, die we met een veerboot zijn overgestoken. De bus en nog 4 auto’s kunnen hierop. We stappen uit de bus en hangen over de reling om de overtocht te bewonderen. Aan de overkant voegt een gewapende bewaker zich bij ons om ons te beschermen tegen wilde dieren.

Bij een meer mogen we uitstappen en kunnen we een kudde nijlpaarden aanschouwen in het meer. We zien ze niet alleen maar we horen ze ook: ze maken een loeiend geluid. In het park zien we olifanten, giraffen en antilopen. Een paar hyena’s versperren onze weg. De leeuwen die door een andere groep gesignaleerd zijn, gaan helaas aan onze neus voorbij. Onze voor dit soort bezoeken ietwat te grote bus laat het niet toe om de plek te bereiken waar ze zich hebben verscholen. En misschien ook maar goed, ze hebben zich niet voor niets verscholen.

Veel dieren en de oorsprong van de Nijl

Terug bij de Nijl lunchen we op picknicktafels bij de veerboot. We zijn op onze hoede want de bavianen houden ons nauwlettend in de gaten en proberen steeds dichterbij te komen. De gidsen houden ze voor ons op afstand. Als er na wat geritsel twee olifanten uit de bossen komen die zich verder niet aan ons storen, kan onze dag eigenlijk al niet meer stuk. Wat een geweldig schouwspel op nog geen 20 meter afstand! Op het zelfde moment begint het te waaien en aan de andere kant van de rivier wordt de lucht zwart. We zien de regen vallen. Volgens Victor blijven deze zware buien aan de andere kant van de Nijl en hij krijgt gelijk.

Als de veerboot komt steken we de Nijl over, waar we weer kuddes nijlpaarden in het water zien. We eindigen aan de onderkant van de watervallen en maken een adembenemende tocht omhoog naar de oorsprong van de Nijl. Helemaal boven is het natuurgeweld zo hevig, dat het opspattende water ons een gratis douche bezorgt.

Het is al laat als we het park uitrijden en het wordt snel donker. Vijf kilometer voor de stad blijkt dat het daar zo veel geregend heeft, dat de rode weg is veranderd in een glibberende modderbaan. Voertuigen durven elkaar niet meer te passeren, omdat ze bang zijn in de greppel te schuiven. Met onze adem in geven wij ons over aan de rijkunsten van onze chauffeur, die ons uiteindelijk veilig thuis brengt. Niet voor de eerste krijgt onze chauffeur een groot applaus. Een betere hadden we niet kunnen hebben!

Terug naar Kampala 

Vrijdag maken we ons op voor de terugreis naar Kampala. Hoe dichter we bij de stad komen hoe drukker het langs de kant wordt. De huisjes rijgen zich aaneen en er wordt van alles verkocht: van eten tot bedden. Wanneer we Kampala in rijden worden we net als op de heenreis geconfronteerd met de verkeersopstoppingen. Het duurt zeker een uur voordat we het centrum van de stad door zijn. Traag zien we een grote variatie voorbij komen: van armoe tot een grote golfbaan midden in de stad. Maar als we dan eindelijk aankomen bij ons hotel, is de hele opstopping snel vergeten. We belanden in een oase van rust: een prachtige tuin, een zwembad en een fantastisch uitzicht op een van de uitlopers van het immense Victoriameer.

Bezoek aan Dwelling Places

We hebben allemaal uitgekeken naar zaterdag. De dag waarop we Dwelling Places gaan bezoeken. Regiodirecteur Damon hebben we vorige week in Moroto al ontmoet. We brengen eerst een bezoek aan het kantoor, waar we een powerpoint presentatie krijgen over de organisatie. We hebben er natuurlijk vorige week al veel over gehoord maar het is heel fijn om er nu ook te zijn en alles nog eens helder uitgelegd te krijgen. De visie van de organisatie is: ieder kind een schouder geven om op te rusten en een plaats die hij zijn thuis kan noemen. Dwelling places zoekt de bedelende kinderen op straat op. Ze komen vaak uit Karamoja. De maatschappelijk werker probeert een relatie met ze op te bouwen en onderzoekt of het mogelijk is of de kinderen terug kunnen naar hun geboortedorp. De maatschappelijk werkers gaan zowel overdag als 's nachts op zoek naar deze kinderen.

Kinderen die de straat willen verlaten, worden opgenomen in het meisjes- of jongenshuis. Er is aandacht voor gezondheid, goede voeding, onderwijs. Dit laatste gebeurt in de Catch up class. Ze kijken hoeveel scholing de kinderen al gehad hebben. Bij terugplaatsing kan men dan bepalen in welke klas een kind weer kan instromen. Niet alleen het kind wordt voorbereid op terugkeer naar hun eigen gebied van afkomst, ook de gezinnen worden voorbereid. Sommige gezinnen zijn onmiddellijk bereid om het kind weer op te nemen bij andere gezinnen zijn er wel 7 gesprekken nodig om een kind weer terug te laten plaatsen. Er is nog zoveel meer over dit werk te vertellen. Graag verwijzen we u naar de website van Kerk in Actie hiervoor.

We bezoeken zowel het meisjes- als jongenshuis. We worden door een groep vrolijke kinderen met zang en dans welkom geheten. Ze zijn allen om door een ringetje te halen. Het schokt ons allemaal als we zien hoe jong sommige kinderen zijn: de jongste is 2. Het besef dat deze kinderen al zó jong op straat hebben geleefd, is voor velen van ons hartverscheurend. Een groot deel van deze groep kinderen gaat volgende week terug naar huis. Wat de hele reisgroep opvalt is de gedrevenheid en de passie, die we zien bij de werknemers van Dwelling Places. Ze vertellen dat niet alles lukt, maar dat ze hun kracht halen uit de successen: klein of groot maakt dan geen verschil voor hen. Een veldwerker vertelt dat hij het hem kracht geeft om door te gaan, als een voormalig straatkind afstudeert aan de universiteit.

Zoveel bijzondere mensen ontmoet

Onze laatste avond in Oeganda sluiten we met de levensparels. Ieder steekt een kaarsje aan voor een speciaal persoon en plaatst deze bij een parel. De meesten kunnen niet kiezen, want we hebben zoveel bijzondere mensen ontmoet. Ik steek een kaarsje aan voor Jozef, het jongetje van 6, dat me eerder op deze dag meenam om zijn bedje te laten zien. Jozef gaat ook terug naar Karamoja volgende week. Zijn kaarsje plaats ik bij de liefdesparels en ik kan alleen maar hopen, dat hij de warmte en geborgenheid gaat krijgen die elk kind nodig heeft. Een bijzondere afsluiting van onze laatste avond met een lach en een traan.

Op de ochtend van ons vertrek gaan we nog naar een kerkdienst in de Opstandingskerk van de Church of Uganda. Ook hier worden we hartelijk ontvangen en worden we voorgesteld aan de hele kerk en zingen wij een lied voor de mensen. Het is misschien niet voor iedereen een kerkdienst, die bij hem of haar past. Maar we kunnen ons heel goed voorstellen dat mensen hier veel kracht uit putten om een nieuwe week in te gaan. En wij verlaten Oeganda met een gevulde rugzak aan onvergetelijke indrukken en ervaringen en blijven samen geloven in delen...

Hanneke van den Biggelaar

Lees ook reisverslag 1 en reisverslag 2.

P.S. Hoor ons zingen in een Oegandese kerk:

www.kerkinactie.nl maakt gebruik van cookies.
De website van Kerk in Actie gebruikt cookies van Google Analytics om de eigen kwaliteit te verbeteren. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube of Twitter; deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen. Lees meer over ons cookiebeleid.