Kerkelijke beleggingen verbeteren vele levens in Peru

Reisverslag

donderdag 6 december 2018Kerk in Actie medewerkster Elise Kant is op reis met Oikocredit in Peru. Daar bekijkt ze wat het geld dat kerken beleggen via Oikocredit voor mensen in Peru betekent.

Finca Peru

Sinds 1980 hield het Lichtend Pad Peru in haar geweldadige greep. “Toen in 1992 hun leider Guzman gevangen werd genomen en we weer konden ademhalen, wilden mijn ouders iets doen voor de mensen. Er was zoveel stuk gemaakt, en zo veel wantrouwen na alle terreur. Mijn ouders waren daar al in 1990 voorzichtig mee begonnen, maar in 1993 richtten ze Finca Peru op. Dat was een trainingscentrum voor de mensen in Ayacucha, het gebied dat het meest en langst getroffen was door het Lichtend Pad. We hadden toen vooral een sociaal doel: de positie van vrouwen in landelijke gebieden versterken. Al gauw richten we ons niet alleen meer op persoonlijke en sociale groei maar ook op economische groei: toegang tot kredieten en scholing in ondernemerschap” Aan het woord is Iris Lanau, de huidige directeur van Finca Peru.

Sociale en economische ontwikkeling

Ik ben meteen geïntrigeerd. In veel landen met een geweldadig verleden, zie je een scheiding tussen organisaties die zich richten op rechten en sociale ontwikkeling, die na verloop van tijd geconfronteerd worden met de vraag: wanneer gaan jullie iets economisch voor ons doen, vrede kun je niet eten. Andersom zijn er overal ter wereld veel economische projecten waar andere doelen, bijvoorbeeld vrouwenrechten, uit het oog worden verloren. Aan het eind blijkt nogal eens dat mannen er dan op vooruit zijn gegaan, maar vrouwen juist minder toegang tot inkomen hebben. In veel landen richt men zich met microkredieten op vrouwen, die vaak veel beter zijn in terugbetalen (naar het voorbeeld van de Grameen bank in Bangladesh). Finca Peru is vanaf het begin op beide sporen gaan zitten, op een hele logische manierl

Vrouwen sparen en lenen

“Inmiddels hebben we 15.4440 leden, georganiseerd in 874 dorps banken, waarvan 87% vrouw is. De gemiddelde lening is 500 dollar. Mensen worden lid van de dorpsbank en kunnen dan een lening krijgen. Het is een voorwaarde, dat ze ook sparen via de dorpsbank. Iedere maand komen de leden verplicht bij elkaar. Dan worden belangrijke onderwerpen besproken, zoals gezondheid en geweld tegen vrouwen. Er wordt vanalles geregeld, zoals medische controles op borst- en baarmoederhalskanker, levensverzekeringen en begrafenissen. We zijn sociaal en financieel bezig!” Iris vertelt het allemaal alsof het heel normaal is, maar dat is niet zo. Veel kredietverstrekkers richten zich vooral op mannen en houden zich al helemaal niet bezig met sociale onderwerpen.

Amalia, Anne-Maria en Alicia

We spreken Isabel. Ooit een lid van een dorpsbank, nu een leidinggevende van Finca Peru. Ze heeft honderden “klanten” onder zich en straalt als ze vertelt over haar werk. Wanneer we met haar op bezoek gaan bij een aantal van haar klanten, snap ik heel goed waarom. We zijn op bezoek bij drie vrouwen die door middel van een lening hun bedrijfje hebben opgezet of uitgebreid. De eerste, Amalia, heeft een bedrijfje dat gespecialiseerd is in pyjama's en schooluniformen. Ze verkoopt via het internet, heeft ook een Facebook pagina,en is trots op de vlucht die de pyjama-verkoop heeft genomen. Ze heeft inmiddels 2 mensen in dienst. Anna Maria heeft samen met haar moeder een restaurant opgebouwd dat goed loopt. “We onderscheiden ons op kwaliteit. Dat heb ik geleerd!” zegt ze trots. Alicia maakt kleding in opdracht en geniet daar zichtbaar van. Je kunt je bijna niet voorstellen dat deze drie vrouwen een paar jaar geleden nog arm waren en geen idee hadden hoe ze een succesvol bedrijf zouden moeten runnen. Dat is ook het mooie van de structuur van de dorpsbank. Er worden niet alleen sociale trainingen gegeven, maar ook bedrijfskundige kennis overgedragen. Efficiency is daarbij een cruciaal aandachtspunt. Iets wat we gisteren ook al hoorden.

Meeste leningen worden terugbetaald

Een bezoek aan een dorpsbank maakt ons bezoek aan de wijk Pamplona af. Een groep vrouwen zit bij elkaar in de huiskamer van één van hen. Na een speciale december/kerst-opening worden stortingen genoteerd. De spaargroepen lopen via normale bankrekeningen. Op een groot bord staat duidelijk wie wat heeft geleend, gespaard en wie achter loopt in betalingen. Dat laatste wordt niet getolereerd, maar we horen op meerdere plaatsen, dat andere leden nogal eens voor iemand inspringen, die écht niet kan terugbetalen. De regels in de groepen verschillen. In één groep staat een boete op te laat komen en een nog hogere boete op afwezigheid. Wat opvalt is de ontspannen sfeer, het enthousiasme waarmee over Finca Peru wordt gesproken, en het enorme hoge percentage van leningen dat op tijd wordt terugbetaald.

Kerkelijk geld verbetert vele levens

Het zijn bijzondere en hoopgevende bezoeken. Doordat kerken vermogen beleggen in Oikocredit, krijgen enorm veel vrouwen, mannen en hun kinderen een beter leven. In Peru alleen al wordt 31 miljoen euro besteed. De trots straalt van de moeders af wanneer ze vertellen, dat hun kinderen allemaal studeren en werken. Geen van allen hebben ze zelf hebben hun school kunnen afmaken. En nu kijk ik uit over de heuvels van Jaen. Een overweldigend uitzicht. Zometeen gaan we op bezoek bij een van de grote koffiecoöperaties hier. Morgen gaan we nog 200 kilometer verderop bijna naar de grens met Ecuador om neer mensen te ontmoeten, die baat hebben bij al het uitgeleende kerkelijke geld. Een bijzonder reis, ik kan niet ander zeggen.

Lees ook Elises eerste reisverslag uit Peru.

www.kerkinactie.nl maakt gebruik van cookies.
De website van Kerk in Actie gebruikt cookies van Google Analytics om de eigen kwaliteit te verbeteren. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube of Twitter; deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen. Lees meer over ons cookiebeleid.