Cubaans dagboek 2020 #3 - Hans Spinder en Wil Arts in Cuba

Blog

donderdag 6 februari 2020Het Christelijk Centrum voor Reflectie en Dialoog (CCRD) in Cárdenas is een van de projecten die Kerk in Actie ondersteunt in Cuba. Wil Arts en Hans Spinder hebben jarenlang als docenten gewerkt aan het Theologisch Seminarie SET in Matanzas en na hun terugkeer in 2009 zijn zij ieder jaar voor cursuswerk terug geweest in Cuba. Ze zijn er nu opnieuw en Hans neemt ons mee in hun ervaringen.

“Een van de zwarte bladzijden in de geschiedenis van Cuba is, net als in veel andere landen hier in het Caribische gebied, die over de slavernij. De laatste jaren is daar gelukkig steeds meer aandacht voor en de consequenties ervan tot nu toe. Een aspect van die geschiedenis kwam ik voor het eerst tegen in een Spaanse roman die ik momenteel lees: La ley de los Justos, van Chufo Lloréns. Deze historische roman speelt eind 19e eeuw, als de slavernij in de meeste landen al verboden is. Een Spaanse koopman probeert 50 Afrikaanse vrouwen naar Cuba te krijgen, zogenaamd als landarbeiders, om ze daar te dwingen met Afrikaanse mannen kinderen te krijgen die later op de plantages kunnen werken. Deze ‘methode’ blijkt inderdaad gebruikt te zijn!

Zaterdag gingen we op excursie, in zo’n beroemde oude Chevrolet, naar een voormalige koffieplantage waar nog de ruïnes te zien zijn van z.g. “gedwongen voortplantingskamers” die bedoeld waren om nieuwe werkkrachten te leveren. Schokkend, als je tot je laat doordringen wat dat betekent. Deze slavernij geschiedenis is nog niet zo heel lang bekend. Ongeveer drie decennia geleden werd deze voormalige koffieplantage, la Dionisia, geopend als toeristische attractie. Toen de eigenaar van het plantagehuis gevraagd werd over de geschiedenis vertelde hij ook over deze slavernij geschiedenis. Als kleine jongen had hij deze verhalen gehoord van een vrijgelaten slaaf, maar ze nooit verder verteld, “omdat niemand er naar vroeg”. De man is inmiddels 91 en geeft nog steeds rondleidingen. Via de reisgidsen en Internet weten de toeristen deze plaats inmiddels te vinden – er is ook een restaurant bij – maar de meeste Cubanen kennen deze plaats niet.

Ondertussen gaat de dagelijkse strijd om het bestaan gewoon door. Voor de Cubanen, en gedeeltelijk ook voor ons, is het voortdurend zoeken naar voedsel en spullen voor de persoonlijke verzorging. We voelen ons soms net jagers/verzamelaars: iemand weet een winkel waar ze olie of zeep verkopen. Hier en daar staan stalletjes op straat, de een heeft tomaten en zoete aardappelen, de ander ‘fruta bomba’ (papaya), komkommer en ananas. Soms staan er lange rijen voor een winkel hoewel het niet altijd duidelijk is wat er voor uitzonderlijks te koop is.

Zondagmorgen waren we weer in de Baptistenkerk van Matanzas, waar we veel bekende gezichten zagen. We werden hartelijk welkom geheten door de predikant, Orestes Roca, docent en decaan van het seminarie, als Nederlandse Cubanen en leden van deze kerk. Het enthousiaste zingen deed ons goed. Er was ook avondmaal, dit keer in de kring, en als de gemeente antwoordde met de woorden: “Als we dan eten van dit brood en drinken van deze wijn, …….” dezelfde woorden die in Domkerk en vele kerken die dag klinken, dan ontroert me dat altijd weer. “



Cubaans dagboek 2020 #3 - Hans Spinder en Wil Arts in Cuba in beeld

scroll of swipe door foto's en videomateriaal

www.kerkinactie.nl maakt gebruik van cookies.
De website van Kerk in Actie gebruikt cookies van Google Analytics om de eigen kwaliteit te verbeteren. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube of Twitter; deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen. Lees meer over ons cookiebeleid.