Op reis in de Golf, deel 3: Een groot geloof in een klein kamertje

Reisverslag

vrijdag 14 februari 2020De tweede stop van onze reis voert naar Bahrein, krap een uur vliegen vanaf Koeweit. Dit koninkrijk is met recht de bakermat van het christendom in de Golf te noemen. In 1900 zetten de eerste missionarissen hier als eerste voet aan wal. Het programma op deze eerste dag is overvol. Ons bezoek aan een ‘ladies labor camp’ maakt veel indruk. We ontmoeten vrouwen die 6 dagen in de week lange dagen werken. Ver van huis, ver van familie maakt de kerk voor hen een verschil.

bijbel

Van de 1,5 miljoen inwoners die Bahrein telt komt de helft uit het buitenland. Mannen en vrouwen uit landen als India, Sri Lanka, Ethiopië en de Filippijnen trekken naar de Golf om te werken. Waar in hun thuisland geen werk te vinden, is dat er hier in overvloed. Deze ‘migrant workers’ krijgen hier een ‘working permit’, een werkvergunning op basis waarvan ze in Bahrein mogen verblijven. Verlies je je baan? Dan moet je binnen een maand het land uit zijn. 

Geen Holland meer
Bahrein is een heel ander land dan Koeweit. Het oogt vriendelijker en opener. Het begint al als je het vliegtuig uitstapt en door de visumprocedure moet. Waar je in Koeweit eerst langs het visakantoor moet met je evisa-formulier, vervolgens een stempel nodig hebt die je alleen kunt betalen met lokale valuta, stap je hier in Bahrein met je formulier naar de douaneofficier die er vriendelijk lachend direct een stempel op drukt en je kunt gelijk door. Hij maakt zelfs een grapje door te vragen waar ik vandaan kom en dat we dat absoluut geen ‘Holland’ meer mogen noemen, alleen nog ‘the Netherlands’. We kunnen door en zetten voet op Bahreinse bodem. Wegen en gebouwen zijn hier moderner als in Koeweit. Je ziet hier winkelketens als Ikea en H&M en met grote billboards wordt aangegeven dat onze Nederlandse DJ Afrojack hier binnenkort komt optreden.

Eerste olie
Alhoewel Bahrein een eiland is, is er wel een verbindingsweg met het vasteland van Saoedi-Arabië, de zogenaamde ‘causeway’. Een dam van 27 km lang waarover Bahreini´s naar Saoedi-Arabië kunnen reizen om er te werken en andersom Saoedi´s naar Bahrein brengt om uit te gaan in de weekenden. De wetten zijn hier veel minder strict dan in hun thuisland.

Bahrein is de eerste golfstaat waar zo´n 90 jaar geleden olie werd gevonden, maar is niet zo rijk aan olievelden als andere golfstaten. De inkomsten worden gegenereerd door het bewerken van olie (raffinaderijen), die vanuit Saoedi-Arabië naar hier wordt getransporteerd. De mentaliteit van de Bahreini is daardoor anders. Er moet meer gewerkt worden voor het geld dan in bijvoorbeeld Koeweit waar de oliedollars zomaar binnen komen rollen.

Sisters uit Nederland
In de avond gaan we op weg naar een ‘labor camp’ voor vrouwen, een van de drie hier in Bahrein. Vrouwen die hier met name als huishoudsters werken, wonen bij elkaar in schamele huizen. Mannen hebben hun eigen labor camps. Met de auto hobbelen we door nauwe straten. Onderweg worden Indiase vrouwen opgehaald die met ons meegaan om met de andere vrouwen Bijbel te lezen en te bidden. Regels over hoeveel personen er in een auto mogen, zijn hier niet zo nauw als in Nederland. Er schuiven bij ons op de achterbank nog 2 vrouwen bij. We zitten bijna bij elkaar op schoot, maar weer valt ons de vriendelijkheid van de mensen op. De vrouwen vertellen ons dat ze iedere donderdagavond bij elkaar komen om samen te bidden. Dat doen ze iedere week, en dan de hele nacht door. “Wij hebben 1,5 maand geleden ook voor jullie gebeden,” vertelt een van hen. Ze baden voor het komende bezoek van de ‘sisters uit Nederland’. Het schiet door me heen dat dat op hetzelfde moment was als onze reis naar de Golf definitief werd.

Geen werk
De auto stopt in een drukke woonwijk met oude huizen. Dit is dus het labor camp wordt ons duidelijk. We stappen uit, volgen de vrouwen en gaan een klein huis binnen waar het al een gezellige drukte is. We komen in een kamer van niet groter dan 3 bij 5 meter waar al zo´n 15 vrouwen bij elkaar zijn. De sfeer is vrolijk en we worden als oude bekenden ontvangen. Deze vrouwen komen allemaal uit India en spreken Telugu, een van de vele talen die India rijk is.

De Bijbelstudie vanavond wordt gehouden in de kamer van Kumari (45). Zeven jaar geleden kwam ze naar Bahrein om er te gaan werken. Waarom juist in Bahrein vragen we? Kumari: “In India is geen werk voor ons en kunnen we niet rondkomen. Bahrein is een goede plaats om te werken, er zijn hier goede regels voor arbeidsmigranten en de mensen zijn vriendelijk.” De vrouwen werken 6 lange dagen in de week, alleen op vrijdag zijn ze vrij. En dat is de dag om naar de kerk te gaan. Iedere vrijdag worden ze opgehaald door mensen van de Hebron kerkgemeenschap om een kerkdienst bij te wonen in hun eigen taal.

Job favoriet
Beulah, de vrouw van de pastor van de Hebron kerk, is er vanavond ook bij. Ze verzorgt de vertaling in Engels voor ons. We vragen de vrouwen naar de uitdagingen die ze hier hebben. Het leven hier ver van huis moet absoluut niet makkelijk voor ze zijn. Dat is het ook niet, maar de vrouwen vinden hun houvast in het geloof. “Ons geloof groeit hier,” vertaalt Beulah, “Als we problemen hebben, komen we dichtbij God.¨ Wanneer we vragen naar hun favoriete bijbelverhaal, wordt Job genoemd. Waarom juist dit verhaal? We zijn verbaasd. “Omdat Job helemaal niets meer had en alles verloor, maar niet zijn geloof in God.” In een klein kamertje hier in een achterbuurt van Manama, vinden we een groot geloof.

Wilma wordt uitgenodigd om het bijbelverhaal van vanavond te vertellen door middel van storytelling. Ook hier wordt deze mondelinge methode van het vertellen van bijbelverhalen omarmd. De meeste vrouwen hebben een Bijbel bij zich, maar kunnen zelf niet lezen. Wilma vertelt het verhaal van het gebed van de Farizeeër en de tollenaar bij de tempel. De vrouwen doen enthousiast mee en met elkaar denken we na over de vragen die dit verhaal oproept. Als we klaar zijn is het inmiddels 22 uur, maar we mogen absoluut niet vertrekken voor we meegegeten hebben. De vrouwen hebben pizza´s gehaald en ze zien er persoonlijk op toe dat wij niets tekort komen. Wat een gastvrijheid!

Geloof is overal
Op elke plek waar we komen hier in de Golf en mensen ontmoeten, zijn we onder de indruk van het rotsvaste geloof van mensen. Dat is in hun hele leven verweven. Ook bij de vrouwen hier. Ik moet denken aan de tekst op een bordje vanochtend in de bookstore van het bijbelgenootschap ‘If God is all you have, you have all you need’. Daar zijn Kumari en de andere vrouwen van vanavond levende getuigen van.

Lees hier blog 1, ‘Nooit verwacht dat het evangelie juist hier vanuit Koeweit verder wordt verspreid’ en blog 2 Kerk in een kippenschuur.

De kracht van het verhaal
Met het project ‘de kracht van bijbelverhalen’ steunt Kerk in Actie het werk van het Bijbelgenootschap in de Golf, o.a. de storytellingmethode. Hierdoor komen honderdduizenden arbeidsmigranten voor het eerst of opnieuw in aanraking met het evangelie. Velen van hen delen die verhalen via Whatsapp of Facebook met hun familie ver weg. Zending anno 2020! Dit project staat centraal in de 40dagentijdcampagne van Kerk in Actie. Op zondag 1 maart wordt er in veel kerken gecollecteerd voor dit project. Doet u ook mee? Samen met u kan Kerk in Actie het belangrijke werk van het Bijbelgenootschap in de Golf blijven ondersteunen!

 

www.kerkinactie.nl maakt gebruik van cookies.
De website van Kerk in Actie gebruikt cookies van Google Analytics om de eigen kwaliteit te verbeteren. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube of Twitter; deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen. Lees meer over ons cookiebeleid.