We want food

Blog

donderdag 16 april 2020Vandaag is de dag dat in Zuid-Afrika de oorspronkelijke periode van lockdown (21 dagen) zou eindigen. Inmiddels verlengd tot eind april, lijkt het er op dat die drie weken het maximum waren wat met name de arme bevolking aankan.

Waar mijn welgestelde witte collega’s zich bezig houden met hoeveel rondjes ze om hun huis of in hun achtertuin moeten lopen om hun dagelijkse 5km hardlopen te halen, krijg ik van collega’s in de townships meer en meer berichten binnen over problemen met voedsel.

Voor de meeste armen is hun bron van inkomsten weggevallen. Zo zijn mensen bijvoorbeeld afhankelijk van hun verkoop van fruit of groente aan de kant van de weg, bij stoplichten en kruispunten. Dat geeft net genoeg geld om zelf ’s avonds eten te kunnen kopen. Nu iedereen binnen moet blijven valt dit weg.

Anderen werken als huishoudster, in de schoonmaak, in de bediening in restaurants, en ga zo maar door. Van doorbetaling is geen sprake. En dat terwijl velen voor een hele familie verantwoordelijk zijn.

De overheid heeft een programma voor voedselpakketten bedacht, maar de verdeling daarvan loopt niet gesmeerd. In de wijk Tafelsig bij Kaapstad gingen bewoners in protest de straat op, omdat ze na twee weken nog steeds niks gehoord hadden over wie wanneer een voedselpakket zou kunnen krijgen.

In Mitchels Plain, vlakbij Somerset West, werden banden en matrassen verbrand op straat, uit protest over voedseltekort. De politie rukte uit en vond overal mensen buiten hun huizen. Op het bevel om naar binnen te gaan, schreeuwden kinderen tegen de politie: ‘we want food, we want food’.

Uit Bishop Lavis, waar een collega van mij predikant is, kreeg ik bericht dat hij constant telefoontjes krijgt, en mensen op zijn stoep: ‘we vergaan van de honger’. Van een rustiger periode is voor hem geen sprake: er wordt meer dan ooit een beroep gedaan op de kerk, en er wordt harder dan ooit gewerkt om zoveel mogelijk mensen van eten te voorzien.

De corona-crisis raakt ontelbaar veel mensen in Zuid-Afrika, op dit moment (nog) niet zozeer door de hoeveelheid besmettingen, maar vooral door de gevolgen van de lockdown: geen werk, geen eten, geen leven. De regering doet z’n best. Hulpinitiatieven worden opgezet. Maar het blijft een onheilspellende en hartverscheurende ontwikkeling.

We want food in beeld

scroll of swipe door foto's en videomateriaal

www.kerkinactie.nl maakt gebruik van cookies.
De website van Kerk in Actie gebruikt cookies van Google Analytics om de eigen kwaliteit te verbeteren. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube of Twitter; deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen. Lees meer over ons cookiebeleid.