Geen kinderarbeid in de textielindustrie - India

Onderwijs Kinderen Armoede

Collecte voor dit project vindt plaats op zondag 18 maart 2018.

De grote textielstad Tirupur in het zuiden van India, telt meer dan 10.000 kinderen in de knel. De meesten zijn samen met hun ouders naar de stad gemigreerd in de hoop op een beter leven. De realiteit is dat de kinderen, in het bijzonder de meisjes, moeten werken in de textielsector en niet meer naar school kunnen. Ze lopen het risico slachtoffer te worden van geweld of andere vormen van uitbuiting. De organisatie SAVE doet er alles aan om deze kwetsbare kinderen op school te krijgen.

Samen met de gezinnen werken de bevlogen medewerkers van SAVE aan onderwijs voor alle kinderen om zo de vicieuze cirkel van armoede te doorbreken. SAVE is een stevige organisatie met een groot netwerk van vrijwilligers. Veldwerkers sporen werkende kinderen en straatkinderen op. Zij begeleiden hen naar school en bieden zo nodig tijdelijk onderdak. Ook zorgen de medewerkers dat de thuissituatie verbetert.

Wat kan SAVE met uw bijdrage doen?

  • Per jaar zorgen dat 500 kinderen in Tirupur naar school gaan en niet hoeven werken.
  • Per jaar 125 kinderen overbruggingsonderwijs bieden.
  • Per jaar 200 leerkrachten bereid vinden om mee te werken aan de afschaffing van kinderarbeid.
  • In Tirupur kinderarbeidvrije zones opzetten, buurten waar het niet meer wordt geaccepteerd als een kind niet op school zit.
  • Kinderen opsporen kost 2.100 euro per jaar (500 kinderen, 4,25 euro per kind).
  • Een jaar overbruggingsonderwijs voor 25 kinderen kost 3.000 euro per jaar (120 euro per kind).
  • Tijdelijke opvang voor 50 kinderen die niet bij hun familie kunnen zijn kost 11.000 euro per jaar (650 euro per kind).
  • Beleidsbeïnvloeding kost 4.000 euro per jaar.

Doe mee

Steun dit werk

U kunt dit werk steunen door uw bijdrage over te maken op rekening NL89 ABNA 0457 457 457 t.n.v. Kerk in Actie te Utrecht, o.v.v. het projectnummer 'K 014624' of doneer online. Hartelijk dank!

Nodig voor dit werk: € 40.197

Doe mee! Geef ook Of bekijk meer informatie over dit project »

Geen kinderarbeid in de textielindustrie in beeld

scroll of swipe door foto's en videomateriaal

Column Eerlijke kleding - wat kunnen wij daar nu aan doen?

Geschreven door Elise Kant op 22 mei 2017

ď Ja, maar dat is allemaal zo ver weg. Daar heb ik niet zoveel meeĒ. Die uitspraak hoor ik vaak. Veel vaker dan me lief is. Mensen, soms ook diakenen, die al die projecten in verre landen liefst...

Lees dit bericht

Persoonlijk verhaal Murugavel en Mutulaxmi werkten 12 uur per dag

Geschreven op 25 oktober 2016

Murugavel woont samen met zijn moeder, zijn 3-jarig zusje en zijn nichtje Mutulaxmi in Tirupur. Zijn moeder werkt in de bouw. Zijn vader woont en werkt in Andhra Pradesh in een steengroeve....

Lees dit bericht

Persoonlijk verhaal Sowndarya werkte als 13-jarige 12 uur per dag

Geschreven op 21 april 2016

Sowndarya is nu 18 jaar. Vijf jaar geleden kwam ze met haar ouders naar Tirupur. Ze was toen 13 jaar en moest vanaf toen 12 uur per dag in de kledingindustrie werken.

Lees dit bericht

Persoonlijk verhaal Het verhaal van Nandini en Uma

Geschreven op 13 oktober 2015

Nandine (14) en Uma (11) zijn zussen. Hun moeder werkt in Tirupur in de kledingindustrie, waar ze afzoomt en vouwt. Nandini werkte eerst ook in de kledingindustrie als naaister en vouwster. Ze...

Lees dit bericht

Persoonlijk verhaal Het verhaal van directeur Aloysius

Geschreven op 08 april 2015

Dhr. Aloysius is oprichter en directeur van Save sinds 1993. Hij groeide zelf op in de buurt van Tirupur. Op jonge leeftijd werd hij al geraakt door het leed van werkende kinderen en kwam hij...

Lees dit bericht

Reisverslag Reisverslag Henk en Franny

Geschreven op 08 april 2015

Henk en Franny wonen en werken regelmatig in India. Zij bezoeken Save af en toe op verzoek van Kerk in Actie om persoonlijke verhalen te verzamelen. Zij beschrijven hun bezoek in 2014.

Lees dit bericht

Reisverslag In de kledingfabriek

Geschreven door Henja Visser op 17 februari 2015

Henja Visser, regiocoŲrdinator AziŽ van Kerk in Actie, bezocht in India projecten in het kader van het thema Kinderen in de Knel. Zij ging in India op bezoek bij SAVE, een organisatie die zich...

Lees dit bericht

Reisverslag Boots on the ground

Geschreven door Henja Visser op 10 februari 2015

Henja Visser, regiocoŲrdinator AziŽ van Kerk in Actie, ging in India op bezoek bij SAVE, een organisatie die zich inzet tegen kinderarbeid. Zij vertelt over haar indrukken.

Lees dit bericht

Deel dit project

Meer Informatie

Zuid-Indiase textielstad met grote verborgen problemen

Draagt u nu een T-shirt? Grote kans dat dit afkomstig is uit Tirupur, een industriestad in Zuid-India zo groot als Rotterdam. Maar liefst één miljoen mensen werken direct of indirect voor de textielindustrie; er staan 7.000 textielbedrijven geregistreerd in de stad. Veel textielarbeiders zijn afkomstig uit andere delen van India. Door de verhuizing naar de stad kunnen hun kinderen niet verder met hun scholing en moeten ze bijdragen aan het gezinsinkomen. Er zijn ook jongeren die door mensenhandel in de textielindustrie terecht komen. Hoewel kinderarbeid volgens de wet verboden is in India komt het in bepaalde onderdelen van de kledingproductie nog regelmatig voor. Kinderen werken vaak bij de onderaannemers en toeleveranciers: de spinner, de ververij, de drukker, de fourniturenleverancier, de loonconfectionair en dergelijke. De grote vraag naar betaalbare kleding houdt deze situatie mede in stand. Duizenden kinderen werken dag in dag uit onder slechte omstandigheden. Ze gaan niet naar school, omdat hun ouders niet altijd het belang van scholing inzien en de kinderen een eigen lokale taal spreken. Voordat ze in Tirupur naar school kunnen moeten ze eerst Tamil leren spreken.

Stevige organisatie die kinderarbeid bestrijdt

Aloysius Arockiam groeide op in de buurt van deze Zuid-Indiase stad. Op jonge leeftijd werd hij al geraakt door het leed van werkende kinderen en kwam hij ertegen in opstand in de staat Tamil Nadu. Toen hij hoorde over de problemen van kinderarbeid in de textielindustrie verhuisde hij naar Tirupur. In 1993 richtte hij SAVE (Social Awareness and Voluntary Education) op, een organisatie die kinderarbeid wil beëindigen, de arbeidsomstandigheden en rechten van de migrantenarbeiders wil verbeteren en de positie van vrouwen versterken. Twintig jaar later werd SAVE uitgeroepen tot beste organisatie in het district in het tegengaan van kinderarbeid.

SAVE helpt jaarlijks meer dan 500 kinderen van straat, uit de fabriek of ander werk en naar school. Inmiddels is SAVE een sterke speler met belangrijke toegang tot overheidsinstanties, de textielindustrie en de kledingmerken. De organisatie bestaat uit vier afdelingen:
1 Kinderrechten
2 Vrouwenontwikkeling
3 Arbeidsrechten
4 Bewustwording en Beleidsbeïnvloeding

Samenwerken met overheid en andere organisaties

De staf van de afdeling Kinderrechten houdt zich bezig met de opsporing van en hulp aan kinderen die op straat leven, moeten werken of te maken hebben met huiselijk geweld. SAVE werkt hierbij nauw samen met de lokale overheidsinstanties. De medewerkers en vrijwilligers van SAVE zijn ook in gesprek met de industrie en de kledingmerken. Samen met bijvoorbeeld de Landelijke India Werkgroep en andere westerse spelers informeert SAVE de kledingmerken, zodat zij aandringen bij de textielindustrie om de arbeidsomstandigheden te verbeteren en kinderarbeid de wereld uit te helpen. Deze inzet is hard nodig, want er wordt nog te veel kleding geproduceerd waar kinderen aan meegewerkt hebben. Sommige (ook Nederlandse) bedrijven zetten hun beste beentje voor, maar dit geldt zeker nog niet voor alle kledingmerken.

Belang van het kind centraal: uit de fabriek en naar school

Het belangrijke werk van SAVE begint vaak in de sloppenwijken waar veel migranten terecht komen na hun aankomst in Tirupur. Kinderen, familie, leraren en bijvoorbeeld buren kunnen de Kinder Hulp Lijn van SAVE bellen. Medewerkers en vrijwilligers doen huis-aan-huis-onderzoek en bezoeken regelmatig textielwerkplaatsen. Als ze zien dat er een kind aan het werk is lichten ze de autoriteiten in. Deze zorgen er vervolgens voor dat het kind daar weg gaat en er juridische stappen genomen worden tegen de eigenaar. Vervolgens zoekt SAVE in overleg met de ouders naar mogelijkheden om het kind naar school te laten gaan. Als er een te grote onderwijsachterstand is of als het kind eerst de taal nog moet leren, dan kan het kind tijdelijk naar het overbruggingsonderwijs van SAVE (het Alternatief Leer Centrum). Na een jaar kan het kind naar een school van de overheid, net als andere kinderen.

Versterking van de gezinssituatie

Als het kind de fabriek uit is en de kans krijgt onderwijs te volgen, betekent dat nog niet dat de problemen opgelost zijn. SAVE heeft 800 zelfhulpgroepen voor moeders opgericht. In zo’n groep kunnen de vrouwen werken aan een alternatief of extra inkomen voor hun gezin. Ook leren ze opkomen voor de rechten van hun kinderen. Veel moeders hebben zelf geen onderwijs gevolgd, en zien daarom niet altijd in waarom school belangrijk is voor hun kinderen. Iedere moeder maakt met de medewerkers van SAVE afspraken over de toekomst: hoe ga je zelf meer geld verdienen en wat kun je sparen? Zo wordt gewerkt aan een duurzame oplossing, vanuit kracht en gericht op zelfstandigheid. Om terugval te voorkomen, volgt SAVE de kinderen tot hun 16e en bezoeken medewerkers de kinderen regelmatig op school om te zien hoe het met hen gaat. 

Druk uitoefenen op de textielsector

Kinderarbeid is een maatschappelijk probleem, daarom werkt SAVE nauw samen met overheden, kledingmerken en vakbonden in India en in Nederland. Samen met vakbondsorganisaties als het FNV en de Schone Kleren Campagne, oefent de organisatie druk uit op westerse kledingbedrijven, zodat consumenten op termijn geen ‘fout shirt’ meer hoeven te kopen.

Namens de kinderen in Tirupur hartelijk bedankt voor uw ondersteuning van dit werk!

Geef direct

www.kerkinactie.nl maakt gebruik van cookies.
De website van Kerk in Actie gebruikt cookies van Google Analytics om de eigen kwaliteit te verbeteren. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube of Twitter; deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen. Lees meer over ons cookiebeleid.